موانع درمان در مالتیپل اسکلروز ( ام اس)

اکثریت بیماران ام اس دوره های عود و بهبودی را با درمان و یا بدون درمان در سالهای اولیه بخوبی می گذرانند، بطوریکه درصد اندکی از بیماران در پنج سال اول با مشکل کنترل بیماری مواجه اند. اکثریت بیماران نیز در پنج سال دوم ضمن درمان و کنترل از توانایی خوبی برخوردارند بطوریکه بعد از ده سال از شروع بیماری ناتوانیی چندانی ندارند. با درمان های موجود از هر نوع که استفاده بشود مشکل کنترل معمولا پس از حدود ده سال پدید می آید که به درمان با اینترفرون ها (سینووکس، آوونکس، بتافرون، ربیف) پاسخ مساعد نمی دهند بطوریکه بیماران از مراحل عود و بهبودی به مرحله سیر پیشرونده بیماری وارد میشوند.
در کنفرانس ها از تعداد زیادی درمان های قدیمی و جدید بعنواون درمان اصلی یا کمکی بحث می شود. آزاتیوپرین ، سیکلوفسفوماید و متوترکسیت از گروه شیمی درمانی کم عارضه هستند که از سالها قبل و قبل از کشف اینترفرونها مصرف شده اند، امروزه نیز بعنوان داروی کمکی مصرف میشوند. میتوکسانترون (نوانترون) جزو داروهای شیمی درمانی خطیر است که عوارض نارسایی قلبی وخیم و عوارض خونی و کبدی آن اغلب موجب هراس بیمار و پزشک در استفاده از آن میگردد، یکی دیگر از درمان های قدیمی کمکی کوپاکسون است که درمان نسبتا موثری بوده ولی به بازار دارویی ایران بطور رسمی وارد نشده است، چند موردی که شخصی تهیه و استفاده شده به لحاظ مشکل تزریق همه روزه، کمی اثردرمانی و گرانی قیمت دارو نتوانسته اند ادامه دهند.(ویرایش: خوشبختانه تولید داخلی دارو از خرداد 91 در ایران قابل دسترس است، بعنوان داروی کمکی میشود به اینترفرون اضافه نمود مشکل اصلی هزینه درمان و تزریق همه روزه و نا محدود دارو است)
به داروهای جدید ، مثل ناتالیزوماب ، کلادرابین ، فینگولیمود و…. که در ابتدا امیدواری زیادی میرفت با چند مشکل مواجه شده اند: اول عوارض این داروهاست دوم گران بودن قیمت داروها است . سوم عدم دسترسی بیماران به این داروها در خارج از کشورهای آمریکا و اروپائی است. ( گاه و بیگاه خبرهائی از کشف و تولید داروی جدید بعنوان معالجه قطعی ام اس قبل از مطالعه و تایید مراجع صلاحیت دار در رسانه ها پخش میشود و امیدهای واهی در مردم ایجاد میکند که غیر از سردرگمی و اخلال در روند درمان استاندارد حاصلی نداشته است.)
آنچه امروزه عملا برای بیماران ام اس در مرحله پیشرونده میتوانیم انجام دهیم به قرار زیر است:
1) افزایش مقادیر اینترفرون از تزریق از یکبار در هفته به سه بار در هفته یا یک روز در میان چنانچه برای بیمار قابل تحمل باشد.
2) تزریق پردنیزولون وریدی یک گرم درماه یا سه گرم هر سه ماه برای چند ماه با در نظر گرفتن عوارض فشارخون، دیابت، استئوپروز.
3) استفاده از داروهای کاهنده ایمنی از انواع قدیمی مثل آزاتیوپرین یا متوترکسیت توام با داروهای فوق.
4) اضافه نمودن Cell Cept (مایکوفنولات) بجای داروهای آزاتیوپرین و متوترکسیت … .
این دارو در بیماران پیوند کلیه سالها مورد استفاده قرار گرفته ، این دارو در مراکز مختلف در درمان ام اس مورد آزمایش قرار گرفته و نتایج رضایت بخش با عوارض کم گزارش شده است.
بنا به آزمایش نگارنده این متن ، از نه بیمار با سیر تشدید ثانوی که به مجموعه درمانهای اینترفرون و استروئید وریدی مقاوم بودند و در معرض حملات مکرر و تشدید علائم ناتوانی بودند ، در 18 ماه اخیر مایکوفنولات به درمان اینترفرون اضافه گردید ، ضمن اینکه دارو بدون عارضه مهم برای بیماران قابل تحمل بود ، در مدت درمان از سیر تشدید علائم بیماری کاسته شد وبیماران ازنتیجه درمان و بهبودی نسبی علائم بیماری رضایت داشتند. چهار بیمار ام اس بعلت عد م تمایل به مصرف و یا عوارض نسبی در شروع درمان از مصرف دارو منصرف شده بودند و در یک بیمار در شروع بیماری عوارض حاد بصورت تب و واکنش حساسیت موجب قطع درمان شده بود.در بیمارانی که تحت درمان هستند تنها عارضه گذرا عوارض روده ای و حساسیت به نور خورشید بوده .
مایکوفنولات بصورت قرص 500 میلی گرم خوراکی است که از یک قرص در روز به مدت یک هفته شروع شده، هفته دوم دو قرص، و در هفته سوم چنانچه در آزمایش خون کلوپنی و عوارض کبدی مشاهده نشود به سه تا چهار قرص رسانده می شود.
همانند بیماران پیوند کلیه ، درمان با مایکوفنولات برای مدت طولانی تجویز می شود . ابتدا هر ماه بعد هر 2 تا 3 ماه یکبار CBC و آنزیمهای کبد (AST-ALT) کنترل می شود. افراد تحت درمان با این دارو نباید در معرض نور آفتاب قرار گیرند. به لحاظ کاهش ایمنی شخص تحت درمان از نظر احتمال بروز بیماریهای عفونی مثل توبرکولوز و … باید معاینه و کنترل مرتب داشته باشند.
عوارض مهم داروئی مشاهده نشده و در مجموع بیماران از درمان راضی بوده اند.

10/3/92 از سه مورد بیمار که در مدت بیش از سه سال تحت درمان سلسپت توآم با سینووکس بوده اند حملات بیماری که قبلا عود مکرر داشته بخوبی کنترل شده اند. در سه بیمار به جهت کنترل رضایت بخش در مدت بیش از دوسال درمان قطع شده ومشکلی پیش نیامده ، دو مورد به جهت احساس بی اثر بودن ، خودشان درمان را قطع نموده و سیر بیماری خوبی نداشته اند.

فرستاده شده در ۱۳۹۲/۰۳/۱۰ در ۶:۲۶ ب.ظ | در پاسخ به سپیده.
بنا به تحقیقات جدید علیرغم خطر عوارض داروی های خوراکی جدید که در مرحله اول قابل پیش بینی و کنترل است ، بهتر از اینترفرونها اثر میکنند ، لذا در مراکزی بعنوان درمان ردیف اول مصرف میشوند . در بین اینها فیگولیمود و دی متیل فومارات از مرحله آزمایشی ۳ گذشته اند. ناتالیزوماب (تای سبری ) تزریق ماهانه بعلت عوارض خطیر فقط در موارد بی اثر بودن ایتنرفرنها تجوبز میشود. در مرحله ای شرکت های داروئی داخلی مدعی تولید فینگولیمود بودند ولی تا آنجا که اطلاع دارم خبری از کم و کیف تولید مشخص نشد. اگر تصمیم به وارد کردن دارو بگیرید باید توسط فامیل و آشنا به مقادیر کم تهیه کنید اگر تحمل داروئی خوب داشتید برنامه بلند مدت را تدارک میبینید. در حال حاضر مسئولین دارو ودرمان بنظر نمیرسد به این زودیها دنبال کارهای هزینه بر باشند.

این نوشته در تخصصی ارسال و , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

1,021 Responses to موانع درمان در مالتیپل اسکلروز ( ام اس)

  1. مرتضی صادقی می‌گوید:

    آقای دکتر من ادرس شما رو هم میخوام

  2. رها می‌گوید:

    سلام
    اقای دکتر پس بهبودی نداره که بیماران ثانویه خوب بشن به مرور زمان همشون توانایی هاشونو از دست میدن؟

  3. مریم می‌گوید:

    سلام
    دکترش به برادرم گفته بیماریت بهبودی نداره با این که چند ساله حمله ای هم نداشته نظر شما چیه اقای دکتر ؟

  4. رها می‌گوید:

    سلام
    پس سخته با بیماری که بیماری ام اس از نوع ثانویه داره ازدواج کرد چون احتمالش زیاده که دچار ناتوانی بشه؟

  5. دکتر سیفی می‌گوید:

    با سلام مجدد ، بنظرم آزمایش خاصی برای تشخیص ام اس در شرایط بستری هم عملی نیست. امتحان مایع نخاع در مراحل حاد بیماری هم نتیجه مثبت در حدود پنجاه در صد نشان میدهد. احتمالا نظر دکتر در مورد بستری برای تحقیق بیماریهای کمیاب مثل سارکوئیدوز و غیره است. تعداد بیشتر آزمایشها که ارسال نموده اید طبیعی اند و تعدادکم بعلت قاطی شدن مفهوم نیستند. در این قبیل موارد پایش سیر بالینی به تشخیص و درمان بیشتر کمک میکند تا انجام آزمایشهای متنوع و بی هدف زیادی که گاهی گمراه کننده هم میشوند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>